Dzień Czerwonego Kapturka - komentarz naukowczyni z UAM

"Znacie? Znamy! To posłuchajcie…”. Ten cytat z Pana Jowialskiego Aleksandra Fredry chyba dobrze podsumowuje naszą znajomość Czerwonego Kapturka. Prawdopodobnie każdy z nas w dzieciństwie poznał dramatyczną historię wesołej i nieco łatwowiernej dziewczynki, która spotkała w lesie złego wilka.

Fabuła ta istnieje w wielu wersjach. Również Jakub i Wilhelm Grimmowie, umieszczając w roku 1812 w swoim zbiorze Kinder- und Hausmärchen pod numerem 26 baśń pt. Rotkäppchen, dokonali wyboru określonego kształtu i interpretacji tego utworu. W oparciu o dwa różne warianty, które przekazały im siostry Jeanette i Marie Hassenpflug, stworzyli literacką wersję tej baśni, która w przeciwieństwie do francuskiego Le Petit Chaperon rouge Charles’a Perraulta, posiadała szczęśliwe zakończenie.

Mało kto wie, że baśń w wersji Grimmów ma dwie części, dzięki czemu jest jak miniaturowy Entwicklungsroman, który pokazuje rozwój i dojrzewanie protagonistki. W drugiej części dziewczynka spotyka na swojej drodze innego wilka, ale tym razem w ogóle nie wdaje się z nim w pogaduszki, tylko pędzi prosto do domu babci. Najwyraźniej nasza bohaterka wyciągnęła wnioski ze swojej niebezpiecznej przygody. A ponieważ wilk zaczaił się, by pożreć dziecko, gdy wieczorem będzie wracało do domu, babcia i wnuczka, nie czekając na pomoc z zewnątrz, wspólnymi siłami wabią wilka do kamiennego koryta, w którym ów się topi.

Czerwony Kapturek w wersji braci Grimm posiada zatem podwójne szczęśliwe zakończenie i kończy się krzepiącymi słowami: „Czerwony Kapturek poszedł radosny do domu i już nikt nie zrobił mu krzywdy”.

O pracy Jakuba i Wilhelma nad zbiorem baśni przeczytać można w wydanej niedawno biografii autorstwa Hansa-Georga Schedego, którą przetłumaczyła oraz opatrzyła przypisami i posłowiem pisząca te słowa.

Z książki Bracia Grimm, która ukazała się w znanej serii „Biografie sławnych ludzi” (Państwowy Instytut Wydawniczy), pochodzi ilustracja autorstwa Ludwiga Emila Grimma, najmłodszego z pięciu braci Grimm, sporządzona na potrzeby tzw. Małego wydania, czyli wyboru pięćdziesięciu baśni przeznaczonych dla młodych czytelników, wydanego po raz pierwszy w roku 1825.

Zdjęcie Rothkäppchen

Źródło: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu / Centrum Marketingu / Sekcja Biuro Prasowe - Komunikacji Zewnętrznej